10 τρόποι για να κάνετε το παιδί σας να εκτιμά τον εαυτό του!
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να έχουν αυτοεκτίμηση, αν ακολουθήσουν αυτές τις προτάσεις που επεξεργάστηκε η Εθνική Ένωση Γονέων – Εκπαιδευτικών των ΗΠΑ και η εταιρεία Kebler για την ταινία και το έντυπο “Mirrors” (καθρέπτες).
Επικοινωνήστε ανοιχτά με το παιδί σας.
Μάθετε να το ακούτε.
Συμπεριλαμβάνετε το παιδί σας στις οικογενειακές συζητήσεις. Δείξτε του ότι εκτιμάτε τις απόψεις του.
Προσπαθήστε να καταλάβετε την άποψη του παιδιού σας.
Δώστε στο παιδί σας ευθύνες κατάλληλες για την ηλικία του.
Βάλτε σταθερά όρια. Τα παιδιά θέλουν να ξέρουν τι περιμένουν οι άλλοι από αυτά.
Να είστε γενναιόδωροι αλλά και ειλικρινείς όταν επαινείτε ή παροτρύνετε τα παιδιά.
Βοηθήστε το παιδί σας να θέσει στόχους και βοηθήστε το να τους πραγματοποιήσει.
Να θυμάστε ότι η νίκη δεν είναι το παν. Το σημαντικό είναι η προσπάθεια.
Γίνεται θετικό πρότυπο. Αισθανθείτε περήφανος για τον εαυτό σας.
10 φράσεις για να ΜΗΝ πείτε στο παιδί σας
Πηγή: ΚΕΣΥΠ Λάρισας
1. «Μα είσαι τόσο χαζός»
Μερικές φορές πάνω στην ένταση της στιγμής, οι γονείς το λένε στο παιδί τους. Όταν όμως το επαναλαμβάνουν συχνά, υπάρχει κίνδυνος εκείνο να το πιστέψει. Δοκιμάστε αντί γι’ αυτό να πείτε: «Ήταν χαζό αυτό που έκανες, δεν είναι έτσι;»
2. «Θα μπορούσες να τα πας πολύ καλά αν...»
Αν και η φράση αυτή εμπεριέχει ένα θετικό μήνυμα — πως πιστεύετε πως το παιδί σας έχει δυνατότητες — ωστόσο, αυτό που φτάνει στ’ αυτιά του είναι μάλλον αρνητικό. Μπορείτε να περιμένετε να κάνει κάτι αξιέπαινο και να του πείτε: «Πραγματικά. έχεις βελτιωθεί πολύ».
3. «Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν...»
Αυτό σε καμία περίπτωση δεν Θα μπορούσε να εκληφθεί ως κοπλιμέντο. Στο κάτω κάτω, αν Θέλετε το παιδί σας να μοιάζει με κάποιο άλλο, στην ουσία δεν θέλετε να είναι ο εαυτός του. Είναι επικίνδυνο να συγκρίνετε.
4. «Εύχομαι να μην είχα παιδιά»
Μπορεί όλοι μας να Το ευχόμαστε αυτό μία φορά στο τόσο, όμως δεν πρέπει να το λέμε. Είναι τι μεγαλύτερη απόρριψη για ένα παιδί. Αν αισθάνεστε τόσο εκνευρισμένος για να πείτε κάτι τέτοιο, βγάλτε τον εαυτό σας απ’ αυτή την κατάσταση — βγείτε από το δωμάτιο. Είναι ένας καλός τρόπος να αντιμετωπίσετε τέτοιες καταστάσεις έντασης.
5. «Κοίτα τι θυσίασα για το χατίρι σου»
Με άλλα λόγια, «αν δεν είχες γεννηθεί, η ζωή μου Θα ήταν πολύ καλύτερη τώρα». Μπορεί να ακουστεί σκληρό, όμως τα παιδιά δεν ζήτησαν να γεννηθούν. Θυμηθείτε πως το να είναι κανείς γονιός, σημαίνει πως έχει αποφασίσει να κάνει παιδί.
6. «Είσαι ψεύτης και κλέφτης»
Στα περισσότερα παιδιά αρέσει να παίρνουν κάτι που δεν τους ανήκει και μετά να αρνούνται τα πάντα. Με τη σωστή απάντηση σε τέτοιες περιπτώσεις, τα παιδιά μπορούν να μάθουν από τις εμπειρίες και τα λάθη τους και να συνεχίσουν μπροστά. Αυτό είναι σίγουρα πολύ καλύτερο, από το να κουβαλούν πάντα τις ετικέτες του «κλέφτη» και του «ψεύτη».
7. «Μην είσαι ανόητος. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι»
Είναι κάτι πολύ εύκολο να πει κανείς στο μικρό που φοβάται πως κρύβεται ένα τέρας κάτω από το κρεβάτι του, όμως του δίνετε έτσι το επιζήμιο μήνυμα πως είναι ηλίθιο να φοβάται κανείς και αυτό μπορεί να το κάνει να μη μοιραστεί μαζί σας τους φόβους του στο μέλλον. Ο κόσμος μπορεί να είναι τρομακτικός κι εσείς θα πρέπει να συμπαραστέκεστε του παιδιού σας.
8. «Θα σε παρατήσω»
Φωνάζοντας «αν δεν έρθεις εδώ αυτή τη στιγμή, θα φύγω και θα σε παρατήσω εδώ», όταν το παιδί σας έχει σταματήσει σε μια βιτρίνα, το μόνο που καταφέρνετε είναι να του ξυπνήσετε τον πιο δυνατό από τους φόβους του: πως μπορεί να εξαφανισθείτε και να μη γυρίσετε ποτέ πια. Δοκιμάστε να του δώσετε λίγο χρόνο και βάλτε το να διαλέξει τι θέλει: να σας κρατήσει το χέρι ή να το κουβαλήσετε μαζί σας.
9. «Πρέπει πάντα να υπακούς τους μεγάλους»
Ένα παιδί που έχει μάθει να υπακούει σε όλους του μεγάλους, είναι κατ’ αρχήν το πιο εύκολο θύμα όλων των «κακών μεγάλων», των απαγωγέων, για παράδειγμα.
Μάθετε στο παιδί σας να σέβεται τους μεγάλους, εξηγήστε του όμως πως αρκετές φορές δεν θα πρέπει να υπακούει, ενώ άλλες η γνώμη του είναι εξίσου σημαντική.
10. «Περίμενε, μέχρι να γυρίσει ο πατέρας σου και θα δεις»
Το να βάζει κανείς τον ένα γονιό στο ρόλο του τιμωρού, είναι κακό τόσο για τον γονέα όσο και για το παιδί. Ο πατέρας - στην περίπτωση - αυτή γίνεται για το παιδί «κάποιος που πρέπει να φοβάται» και από την άλλη το παιδί υποφέρει από την αγωνία, περιμένοντας την τιμωρία του.
12 πολύτιμες συμβουλές που μπορεί να δωσει ένα παιδί στους γονείς του
12 πολύτιμες συμβουλές που μπορεί να δωσει ένα παιδί στους γονείς του σύμφωνα με τις αρχές και τα κείμενα των Α. Άλντερ και Ρ. Ντράικωρς.
Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά.
Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν πρέπει να μου δίνετε ο,τιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω μονάχα για να δω.
Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερος απ΄ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».
Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα, μι στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.
Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει να αναγνωρίζω.
Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σε εσάς.
Μη με αγνοείτε, όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θα ανακαλύψετε πως θα αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.
Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη για μένα, όταν ανακαλύπτω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Μη διανοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση του λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.
Μην ξεχνάτε πως μ΄ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχτείτε το.
Μην ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθήστε σας παρακαλώ.
Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω να αναπτυχθώ χωρίς πολλή κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δεν χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;
Μη μου λέτε ποτέ ψέματα!(πηγή: ΚΕΣΥΠ Λάρισας)
Το παιδί μου αντιμιλά, τι να κάνω;
Χτίζοντας την αυτοεκτίμηση του παιδιού
Σε κάθε ηλικία του ανθρώπου, η αυτοεκτίμηση παίζει πολύ
σημαντικό ρόλο! Το πως νοιώθουμε για τον εαυτό μας επηρεάζει και το πως
ζούμε/αντιδράμε/λειτουργούμε. Το χτίσιμο μιας θετικής εικόνας για τον εαυτό μας
ξεκινά πάντα από την παιδική ηλικία, καθώς για ένα παιδί, οι γονείς είναι η
βασική πηγή αντίληψης του εαυτού του.
Μερικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να ενισχύσουμε
την αυτοεκτίμηση του παιδιού:
1. Αγάπη άνευ όρων
Το πιο σημαντικό είναι η άνευ όρων αγάπη. Βεβαιώστε τα
παιδιά σας ότι η αγάπη σας δεν εξαρτάται από τις σχολικές επιδόσεις, από τους
βαθμούς στα αγγλικά ή τις αθλητικές δραστηριότητες. Η αγάπη του γονέα δεν
εξαρτάται από επιτυχίες ή αποτυχίες! Και αυτό πρέπει να το κάνουμε κατανοητό
στο παιδί μας.
2. Μικρές επιλογές
Μην αποφασίζετε για όλα οι γονείς, αλλά από την άλλη μην
αφήνετε το παιδί να αποφασίζει για τα πάντα! Χρειάζεται ισορροπία! Αφήστε το
παιδί να κάνει κάποιες απλές επιλογές ώστε να νοιώσει υπεύθυνο για κάτι. Για
παράδειγμα " τι θα ήθελες για απογευματινό; Τοστ ή γιαούρτι;"
Μαθαίνοντας το παιδί να κάνει μικρές επιλογές από πολύ μικρή ηλικία θα το
βοηθήσει αργότερα να κάνει πιο σημαντικές επιλογές.
3. Έπαινος και επιβράβευση με μέτρο!
Ενστικτωδώς μπορεί να θέλετε να επιβραβεύετε το παιδί για
κάθε τι που κάνει, επειδή ο κάθε γονιός θεωρεί το παιδί του το εξυπνότερο και
το καλύτερο του κόσμου! Αν δίνουμε συνεχείς επαίνους, αυτό μπορεί να έχει
αντίθετα αποτελέσματα, να περνάνε εντελώς απαρατήρητοι από το παιδί και να το
βάζει σε αμφιβολία για την ειλικρίνεια μας! Πρέπει λοιπόν να επαινούμε για τα
ουσιώδη, για την προσπάθεια και όχι μόνο το αποτέλεσμα.
4. Ατομική προσπάθεια
Αποφεύγουμε να τρέχουμε και να βοηθάμε το παιδί κάθε φορά
που νοιώθουμε ότι θα αποτύχει σε κάτι, Αφήνουνε το παιδί να προσπαθήσει και δεν
προσφέρουμε βοήθεια αν δεν μας ζητηθεί.
5. Μαθαίνοντας από την αποτυχία
Το να μην καταφέρει κάτι ακόμα και με την πρώτη προσπάθεια
είναι ικανό να κάνει το παιδί να θέλει να τα παρατήσει, Χωρίς να κρίνουμε ή να
δείξουμε απογοητευμένοι, συζητάμε με το παιδί και του εξηγούμε τη διαδικασία
της εκμάθησης κάποιας δεξιότητας ή ότι ήταν αυτό το οποίο δεν κατάφερε να
ολοκληρώσει επιτυχώς. Το πως αντιδρούμε εμείς σε αποτυχημένη προσπάθεια του
παιδιού αλλά ακόμα και δική μας, του διδάσκει πως να αντιδράσει την επόμενη
φορά που θα βρεθεί σε αντίστοιχη κατάσταση. Δεν είμαστε κριτές αλλά μέντορες
που δείχνουμε εμπιστοσύνη στο παιδί λέγοντας του ότι η επιτυχία κάποιες φορές
θέλει προσπάθεια και χρόνο.
6. Αποδοχή των άλλων
Μαθαίνουμε το παιδί να αποδέχεται τους άλλους χωρίς να
κρίνει από την εξωτερική εμφάνιση ή το κοινωνικό υπόβαθρο. Όταν ένα παιδί
αποδέχεται τον εαυτό του και τους άλλους, είναι πολύ πιο πιθανό να σταθεί και
να υπερασπιστεί τον εαυτό του ή κάποιον άλλο που δέχεται επίθεση ή
εκφοβισμό.
7. Υποστήριξη
Είμαστε δίπλα στο παιδί, ενθαρρύνοντας, εμψυχώνοντας,
βοηθώντας το να πιστέψει στη δύναμη της προσπάθειας, της επανάληψης αλλά και
στις δυνατότητες του.
8. Ευκαιρίες για έπαινο
Όταν ένα παιδί έχει χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του,
για να το βοηθήσουμε βρίσκουμε ασχολίες στις οποίες τα καταφέρνει καλά,
ώστε να υπάρχει λόγος θετικής ανατροφοδότησης.
9. Ακούμε το παιδί
Όταν ένα παιδί αντιμετωπίζει μια αποτυχημένη
προσπάθεια του σε κάτι, ακούμε και κατανοούμε τα συναισθήματα του. Δεν λέμε
"πώς κάνεις έτσι επειδή δεν κατάφερες την φιγούρα στο μπαλέτο;" αλλά
"καταλαβαίνω πως νιώθεις και έχεις δίκιο που απογοητεύτηκες, τι θα έλεγες
να κάνεις λίγη εξάσκηση για να τα καταφέρεις;"
10. Όχι συγκρίσεις
Είναι από τα πιο καταστροφικά ζητήματα στο χτίσιμο της
αυτοεκτίμησης. Αντί να συγκρίνουμε το παιδί με άλλα παιδιά, εξηγούμε ότι ο κάθε
άνθρωπος μαθαίνει με το δικό του ρυθμό, κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικές
δεξιότητες.